Projecten van het Galactisch Onderzoek Instituut
Noösfeer II

Het is geen Biosferische Crisis, maar een Noösferische Noodzaak.
Het zich Voorstellen van de Regeneratie van Planeet Aarde.
Rapport, Tweede Planetaire Congres van de Biosferische Rechten
Voorgelegd door het Galactische Onderzoek Instituut Stichting voor de Wet van Tijd.
Vermelding van het Probleem
“…het is onwetenschappelijk om het concept van een biosfeer te accepteren en het concept van een noösfeer te verwerpen. De noösfeer is net zogoed een sfeer van de aarde als elke andere sfeer, zoals de hydrosfeer. Inderdaad, door zijn verdienste als zijnde de oorzaak van de meeste ecologische rampen en de zetel van alle ecologische actie, zou de noösfeer, volgens het ecologische standpunt, de belangrijkste laag zijn. Zijn gezondheid en zijn bescherming zou vanuit de mens eigen perversie één van zijn aangelegenheden moeten zijn. Want blijkbaar is noösferische vervuiling de bron van alle vervuiling.”
- P.R. Masani, “The Ecology of the Noösphere…”(1995)
Als er gezegd wordt dat “noösferische vervuiling de bron van alle vervuiling is”, spreken we over de rol van de menselijke denklaag in het hele systeem schema van het planetaire ontwerp. Dit ontwerp bevat een ontwikkelende dynamiek. Door de noösfeer ter discussie te stellen aangaande de biosferische crisis erkennen we dat, tenzij we onze geesten richten op de betekenis en aard van de noösfeer, dat we het probleem van de biosferische crisis niet zullen oplossen. Als eerste betekent dit het erkennen van de impact van de menselijke denklaag op alle evolutionaire en dynamische biogeochemische cycli van het Aardse systeem.
“WEES BEZORGD, WEES HEEL BEZORGD”. De omslag van 3 april 2006 Time magazine, speciaal rapport over globale opwarming schreeuwt om jou aandacht: “Klimaat verandering is geen vaag toekomstig probleem het beschadigt reeds de planeet in een alarmerende vaart. Dit zijn de gevolgen voor jou, je kinderen en hun kinderen”.

Vanuit de manier waarop Time het verhaal neerzet zou je denken dat klimaatsverandering de schurk was, daarmee de aandacht afbuigend van het idee dat globale opwarming een functie van noösferische vervuiling zou kunnen zijn. De schade die ontstaat door het uitputten van de bronnen door de mens en de constante uitstoot van broeikasgassen zou niet gebeurd zijn als de menselijke denklaag zoals de noösfeer niet eerst de concepten gebouwd had van machine technologie, en de fossiele brandstof consumptie of atomaire energie die nodig is om dit grote complex, de technosfeer, te laten werken. We moeten begrijpen dat de voornaamste eigenschap van het menselijke element in de biosfeer de mogelijkheid is om simultaan te ontwikkelen en dan deel te nemen in de denkende laag van de planeet, de noösfeer.
Zonder de betekenis en het evolutionaire doel van de noösfeer te begrijpen als de zelfreflecterende geest of mentale laag van de planeet zullen we niet echt de verschillende soorten oplossingen begrijpen die nodig zijn om opnieuw een levensvatbare toekomst voor de planeet te vestigen. Zoals P.R. Masani tot dusver aangeeft, “schiet de ecologische beweging te kort, het algemene struikelblok is het negeren van de noösfeer”. Dit is zeer toepasselijk. Net als dat de meeste mensen nauwelijks bewust zijn dat zij een functionerend of een niet functionerend lid van de biosfeer zijn, zijn er zelfs nog minder die gewaar zijn dat zij deelnemen in een collectief mentaal veld, dat de noösfeer genoemd wordt.
Deze noösfeer is het mentale veld dat we als vanzelfsprekend aannemen als de psychologische omgeving die voor ons gewoon is. Deze onbewuste omsloten mentale omgeving is geladen met vooronderstellingen, en, afhankelijk van op welk deel van de aarde je bent, kan het gevuld zijn met schreeuwende tegenstellingen. De mentale veronderstellingen van een boer in Iowa kunnen verschillend zijn van een boer in de binnenlanden van China, of één in Iran. Het maakt niet uit waar we zijn, in het algemeen nemen we aan dat wat wij aannemen, iedereen dat aanneemt, en dat als iemand iets anders aanneemt, zij verkeerd zijn en niet wij. Dit is het onbewustzijn van de noösfeer.
Als we de Aarde als een geheel systeem beschouwen, moeten we nu verantwoording nemen voor de gedachten die we creëren die het mentale veld of de denkende laag van de Aarde laadt met de echte oorzaken voor alles dat ons en de planeet vandaag de dag mankeert. We moeten niet alleen verantwoording nemen voor onze eigen gedachten, we moeten ook relativiteit van ons denken en onze veronderstellingen in relatie tot iedereen, anders denken en veronderstellen…en misschien ons hele programma herdenken. Als we ons soort-brede denklaag als een sfeer konden zien die de hele planeet bedekt, dan zouden we die zien als een gebrekkig patchwerk web, politiek, religieus en ideologisch verdeeld, moreel misbruikt, verzadigt door de effecten van winst makende hebzucht alles, maar niet verenigd. Het is de wijde tegenstrijdigheid en incoherente spel van krachten binnenin deze denklaag, de noösfeer, die de politieke, religieuze, nationalistische en lichamelijke besluitvorming die onze alledaagse wereld vormt, vereeuwigd en voortstuwt Totdat we er echt bewust van worden, zal het buiten controle blijven en verder gaan met vernietiging van de biosfeer.
Niet alleen de ecologische verwerping van de noösfeer is een struikelblok voor de oplossing van het wereldprobleem, maar ook de weerstand van wetenschappers in het algemeen om toe te geven dat menselijk denken en zijn
daar uit volgend gedrag enig effect binnenin de biosfeer kan hebben zoals globale opwarming. Dit komt omdat de meeste wetenschappers weerstand hebben om werkelijk te onderzoeken en te bezitten wat in hun eigen geest is. Als menselijke industrie de biosferische verstorende en vernietigende behoeften van de technosfeer de wortel van het milieu probleem is, dan is de wortel van de menselijke industrie in de menselijke geest. De dolfijn ontdekte niet de klok, maar de mens deed dat. En de klok kwam uit de menselijk geest. Toen de mens de klok uitvond en het een onontwarbaar deel van de noösfeer maakte, opende de mens een pandora’s doos van mechanisatie en monetaire politici die zichzelf, zijn geest en zijn wereld snel transformeerde, wat van hem een onbetwistbare rover-dominator van de planeet maakte, de Aarde wreed plunderend voor wat zijn machine hem verteld te doen.
Wij zouden graag een magazineomslag zien die de volgende kop heeft:
Speciaal Verslag Noösferische Vervuiling
WEES BEZORGD. WEES HEEL BEZORGD. Noösferische vervuiling is niet zomaar een vaag toekomstig probleem het beschadigt reeds in een enorme vaart de planeet. Dit is hoe je het creëert en vereeuwigd, en hoe jouw kinderen en hun kinderen hetzelfde zullen doen tenzij we onze geest nu veranderen.
De straling van de mens is de uitspreiding over de Aarde. Door technisch uit te stralen over de planeet heeft de homo sapiens de noösfeer onomkeerbaar in manifestatie gebracht, of eigenlijk, heeft het verspreid als een onbewuste mentale schemer zone die de hele wereld bedekt. De menselijke noösfeer heeft een impact op de natuur gehad die in aard geologisch is, die veroorzaakt dat soorten uitsterven en onvoorziene klimaatveranderingen verschijnen, niet te spreken van de uitputting van vitale bronnen zoals het regenwoud, olie, plankton en koraal riffen.
Het is de wereldwijde impact van menselijke gedachten en zijn transformatie in een machine technologie dat de noösfeer
een planetair fenomeen maakte, ofschoon een onbewuste. Nu is deze noösfeer in het proces van bewust worden. Als langzaam meer mensen het eens worden over het feit dat ons denken de wortel van de vernietiging van de wereld is, wordt de noösfeer steeds bewuster. Maar eerst moet het door een tussenfase gaan de cybersfeer. Als het naar buiten treden van de noösfeer als een elektronisch netwerk, is de cybersfeer het virtuele zenuwstelsel van de planeet.
Het naar buiten treden van de noösfeer de planetaire denklaag ging eerst door het gedrukte medium. Dan door de telegraaf, telefoon, radio, televisie, computer, fax, PC, mobieltjes en internet, de homo sapiens bracht de denkende laag naar buiten in de cybersfeer, en maakte er de virtuele noösfeer van. Maar de kunstmatige uitbreiding van de denklaag staat de mens nog steeds toe de realisatie te vermijden dat hij enkel te maken heeft met zijn eigen mentale manipulaties, slimme projecties die op gigabyte supersnelheid simuleren wat nog niet erkende mechanismen en processen van zijn eigen geest zijn. Wat als de mens zijn aandacht zou richten naar de geest zelf als een collectief zelfreflecterend medium, de
noösfeer, en zichzelf zou ontdoen van zijn ingenieuze uitvindingen, en naar binnen zou keren om de wortel van slimheid in zichzelf te zien? Wat als in het betrokken zijn met de biosferische crisis, de mens herkend dat in werkelijkheid hij betrokken is bij een noösferische noodzaak een noodzaak in de zin van iets dat directe aandacht nodig heeft, maar ook in de zin van een dreigende noodzaak de noösfeer die bewust wordt van zichzelf?
Het is niet zozeer dat de biosfeer in een crisis is, als dat de noösfeer een zenuwinstorting heeft een goed teken dat gaat over opgroeien.
De Biosfeer-Noösfeer Transitie: biosfeer technosfeer cybersfeer.
“Alleen de menselijke soort beweegt binnenin de biosfeer naar het moment van biogeochemische climax. Alleen de mens betreedt de overgangszone van de bewuste beschaving, die door de kracht van zelfreflectieve gedachten in toenemende mate een kunstmatige constructie van geprojecteerde vormen wordt door de gehele biosfeer.
- Postulaat 5.2, Dynamica van Tijd
Alhoewel de huidige milieu en politieke chaos kan lijken op een onhandelbare opeenhoping van weglopende krachten en gebeurtenissen, is wat in werkelijkheid gebeurt een functie van een groter programma dat ontvouwt in een voorspelbare evolutionaire gemeenschappelijke opeenvolging. Naar deze opeenvolging wordt verwezen als de biosfeer-noösfeer-transitie. Als we begrijpen dat de evolutie van de noösfeer van een onbewust naar een bewuste staat een kosmische of universele fase is in de grotere kosmische evolutie van geest en spirit die een datum produceren waar naar wordt verwezen als “planeten met noösfeer”, (om Teilhard de Chardin’s woorden te gebruiken), dan kunnen we naar de huidige aardse conditie kijken als een soort van kritisch groeipijn. We hebben te maken met een studiegeval in de evolutie van een planeet met leven naar een planeet met een noösfeer, met andere woorden de noodzaak van een mentaal veld van echt planetair bewustzijn.
Om precies te zijn, naar deze gemeenschappelijke opeenvolging wordt verwezen als de biosfeer-noösfeer-transitie, Vladimir Vernadsky, een van de medeopsteller van de term noösfeer (1926), en de grootste voorstander van de biosfeer, definieert consequent de noösfeer als het onvermijdelijke resultaat van de crisis van de biosfeer. Dit is een biogeochemische crisis ontstaan door de menselijke mechanisatie van productiviteit en het economische apparatus ontwikkeld om de ondergeschikte globale industrialisatie te faciliteren. Voor Vernadsky was deze enorme menselijke verandering van de biosfeer enkel de mechanische voorspeller van een grotere geologische verandering.
In Vernadsky’s verslag, “The biosphere and noosphere”, gepubliceerd in American Scientist (1945), verklaarde de Russische wetenschapper dat “…de noösfeer is de laatste van vele stadia in de evolutie van de biosfeer in geologische geschiedenis…”. Hij gaat verder met dit te definiëren. Maar hier moeten we vragen, wat eigenlijk bedoeld wordt met mentale ontwikkeling?
Uit de definitie van de biosferische transformatie in een noösfeer, moet geconcludeerd worden dat alle leven naar bewustzijn en verder ontwikkelde mentale staten neigt. Technologie kan niet de conclusie van leven zijn, maar meer een tussenfase die de noodzaak van een planetair bewustzijn voorziet eerst als de cybersfeer, en dan als een kwalitatieve veranderde conditie, de feitelijke noösfeer. Dit betekent dat de evolutie gericht is op de verfijning van menselijke mentale gevoeligheid en bewustzijn. Door het definiëren van de volgende geologische tijd als de psychozoïsche tijd (de spiritualisering van materie), is Vernadsky in staat te beweren dat de noodzaak van de noösfeer de impact is, van vooral, moderne wetenschappelijke gedachten en zijn technologische toepassingen.
Volgens Vernadsky wordt de biosfeer van de 20ste eeuw getransformeerd naar de noösfeer, die vooral gecreëerd wordt door de groei van de wetenschap, wetenschappelijk begrijpen en de sociale activiteiten van de mensheid gebaseerd op dat begrijpen. Sinds het begin van de mechanisatie tijd het avontuur van de 12:60 frequentie van mechanische tijd hebben wetenschappelijke gedachten gezamenlijk hun potentieel vermeerderd om op een fundamentele manier de geologische evolutie van de Aarde te beïnvloeden. Daarom, kon de noodzaak voor de noösfeer alleen verschijnen met de samenhangende begeleiding van “wetenschappelijke rede”.
In 1938 suggereerde Vernadsky “de herstructurering van de biosfeer door wetenschappelijke gedachten door georganiseerd menselijk werk in geen per ongeluk fenomeen afhankelijk van de wil van de mensheid, maar een elementair natuurlijk proces met diepe wortels die voorbereidt zijn door een evolutionair proces met een duur van honderden miljoenen jaren…”. De noösfeer is dan een functie van hogere evolutie wetten, in plaats van een algemene selectie en overleving van de fitste. Als het behouden van hogere mentale ontwikkeling het doel is van biologische evolutie, dan moet de standaard en de prioriteiten van leven overeenkomstig verandert worden. Vernadsky verklaart aldus dat “… de mensheid kan en moet het domein van zijn leven hervormen door zijn werk en gedachten, het radicaal omvormen in vergelijking met het verleden…”. Een werkelijke radicale hervorming zou moeten beginnen met het voorstellen van een paradigma voorbij de economische mens. Wat denk je van homo noösfericus, in plaats van homo economicus? Dan zouden we ons werkelijk op radicale grond begeven.
Als het proces van de transformatie van de biosfeer naar noösfeer volgens een natuurlijke wet is wat is dan de aard van deze transitie en wat weten we daar al van? Zijn er dan geen onderliggende principes die de gemeenschappelijke opeenvolging biosfeer-noösfeer besturen, die we kunnen bepalen om ons zo beter te begeleiden door de turbulente jaren die direct voor ons liggen?
In Vernadsky’s neo-Marxistische sociale perceptie zal een nieuw, getransformeerd stadium van menselijke samenleving verschijnen overeenkomstig de noösfeer. Natuurlijk produceert het avontuur van de noösfeer zo’n nieuwe samenleving, maar dat is een effect ervan. Wat is de aard van de oorzaak de noösfeer? Hoewel Vernadsky spreekt over een komende psychozoïsche tijd (de tijd van de noösfeer) definieert hij niet werkelijk de noösfeer als een mentale structuur, anders dan te spreken over de triomf van werkelijke rationele gedachten d.w.z. gedachten die overeenkomen met de wetten die de natuur en de evolutie van de biosfeer besturen.
Maar, tot zijn dood in 1945, wees Vernadsky erop, tenminste bij zijn eigen Russische politici en staatsmensen, dat het proces van de biosfeer-noösfeer transitie onvermijdelijk was, en dat zij er notie van moeten nemen en er hun plannen op afstemmen. De gevolgtrekking was dat de noösfeer niet in overeenstemming zou zijn met de huidige principes van economisch determinisme en dus heeft zijn opkomst een andere manier van denken nodig dan de huidige politieke, socioeconomische orde van de menselijke beschaving. De vraag is of de mensheid, die nog dieper verzonken is in een materialisme zonder grenzen of voorschriften die zelfs Vernadsky verbaasd zouden laten staan, nog langer de wil heeft of de capaciteit om zich te verenigen en zo’n verandering te maken voor zijn eigen best wil. Dit is de werkelijke zaak, en iets dat het Tweede Planetaire Congres van Biosferische Rechten op tafel legt voor de bevrijding en het vernieuwde denken van de deelnemers.
Ondertussen, in 1986, lang na Vernadsky’s dood, sponsorde UNESCO een belangrijk symposium over de biosfeer het enige evenement dat officieel bijeenkwam. Opgevolgd in 1992 toen de Verenigde Naties bijeenkwam voor de eerste Topconferentie over het Milieu in Stockholm. Terwijl dit aanspoorde naar een zeker besef in de richting van milieu bewustzijn, werd het feitelijke besluit van de mensheid besloten in de Club van Rome “Beperkingen aan Groei” conferentie het jaar daarop. Toen werd bepaald door de gezamenlijke elite om het standaard wereldmodel te handhaven, dat is, voortgaan in het huidige tempo van industriële groei, alhoewel bewezen was dat omstreeks 2020, deze trend zou leiden tot een enorme crisis. Dankzij menselijke morele zwakheid, is het standaard wereldmodel voortgekomen uit de triomf van monetaire politici en zijn nakomeling, globalisatie. Als gevolg, ervaren we nu die voorspelde crisis een paar jaar “te vroeg”.
Dankzij het accepteren van het standaard wereldmodel, duurde het tot 1992, 20 jaar na de eerste VN Milieu conferentie dat de VN (onder de begeleiding van Maurice Strong) opriep voor de tweede milieuzaak, de Rio Aarde Conferentie. Vanuit deze gebeurtenis ontstond het concept van “duurzame ontwikkeling”. In essentie een modificatie van het “standaard wereldmodel”, duurzame ontwikkeling promoot de “vergroening van industriële samenleving”, het aanmoedigen van de economische exploitatie van minder ontwikkelde landen met nieuwe concepten als “eco-toerisme”, maar zonder het gelijkmaken van de huidige levensstandaard van de rijke landen. De Rio Conferentie vond plaats op het moment dat de G-7 (groep van de zeven meest geïndustrialiseerde landen) net in zijn kracht kwam als de controlerende elitegroep de nieuwe wereldorde die de zaken van geglobaliseerde samenleving bestuurt. Dit werd naar voren gebracht in de tijd van de triomf van monetaire politiek.
Volgend op de 1992 Conferentie kwam de GATT en de WTO en de jaarlijkse G-7 conferenties. Nooit eerder in de geschiedenis waren de rijken zo victorieus op een wereldschaal naar voren gekomen. Het evolutionaire determinisme van kapitalisme werd het geaccepteerde dogma van een nieuw soort imperialisme monetaire politiek. Je moet begrijpen welke grote tegenstelling er bestaat tussen monetaire politiek en duurzame ontwikkeling. Monetaire politiek kan enkel bestaan ten koste van de biosfeer, terwijl deze de verdeling tussen rijk en arm groter maakt, de hebbers en de niet-hebbers.
Zoals verklaard werd op het Eerste Planetaire Congres voor de Biosferische Rechten in 1996, wat goed is voor de zaken is slecht voor de biosfeer. Omdat zaken ondersteunt worden door het megacomplex van industriële samenleving, de kunstmatige technosfeer. Deze technosfeer wordt gedefinieerd en behouden door een altijd verslindend consumisme dat afhankelijk is van de transformatie van natuurlijke bronnen en gebruiksartikelen naar industriële goederen, een globale transportatie industrie, bevolking complexen, massieve vervuilende energie systemen, en een breed elektronische communicatie netwerk.
De technosfeer, als een kunstmatige omhulling, is enkel het tussen systeem tussen de biosfeer en de noodzaak van de noösfeer. Maar, enkel in Rusland werd in de 90er jaren de link gemaakt tussen de huidige economische politiek en de opkomende noösfeer.
Een Russisch presidentieel besluit, 1996, betreffende de transitie naar langdurige ontwikkeling reflecteerde enige behoefte om Vernadsky’s bezorgdheid in de nationale politiek er bij te betrekken. In deze van 1996 duurzame ontwikkeling politieke verklaring, werd de noösfeer gedefinieerd als de “sfeer van rede”, het stadium dat uit de biosfeer verschijnt. Volgens deze officiële verklaring, beschrijft de noösferische noodzaak een belangrijke conditie van de mens op de Aarde”. …als de spirituele waarden en begrip van de mensheid, bestaande in harmonie met de omgeving, het principiële criterium van nationale en individuele gezondheid gaat worden”. Zo’n verandering in sociale waarden wordt gedefinieerd als een kwalitatieve verandering in de aard van een (Russische) samenleving, van één die gebaseerd is op “economische en materiële waarden” naar één die “gefundeerd is op ecologische, spirituele en morele waarden”. Sommige principes van het Noösferische Wereld Verbond (NSEWA) wat ontwikkeld werd in Moskou, 2000, werden verkregen uit of groeiden uit deze politieke verklaring. (Ministerie voor Economische Ontwikkeling en Handel, 2002).
Twee andere recente gebeurtenissen lieten enig ontwaking van het globale bewustzijn zien: het 1997 “Kyoto Protocol”- die normen zette voor de uitstoot van broeikasgassen die voor 2012 verminderd zou worden naar 1990 niveaus; en de 2002 Johannesburg VN Wereld Conferentie van Duurzame Ontwikkeling, gaf de tiende verjaardag aan van de 1992 Rio Conferentie. We merken op dat deze laatste twee gebeurtenissen ten zuiden van de evenaar gehouden werden. Maar, tussen de onverminderde “triomf” van monetaire politiek wiens gedraglijnen werden geformuleerd als de globalisering van vrije markt economie en de “Oorlog tegen Terreur”, die in 2001 verscheen, de huidige situatie in de wereld, sociaal, en milieukundig hebben enkel de biosfeer-noösfeer transitie geïntensifieerd. De klok staat nu op het punt de evolutionaire middernacht te luiden 21 December, 2012, de meest aangehaalde einddatum van de “Grote Cyclus” van de Maya kalender. Er moet blijkbaar eerst nog iets anders gedaan worden, al is het maar het tonen van een bepaalde collectieve morele wil en oplossen om een hogere, meer omvattende oplossing te begrijpen voor het nu verwoestende probleem van de noösferische vervuiling.
In het beschrijven en definiëren van de gebeurtenissen en natuur van de biosfeer-noösfeer transitie, inclusief de ontwikkeling en de opkomst van de technosfeer sinds het einde van de Tweede wereldoorlog, moet met een andere factor, die Vernadsky niet in overweging had genomen, rekening gehouden worden, en dat is de opkomst van de cybersfeer. Ofschoon de mobieltjes en elektronische computer communicatie industrie in het algemeen, is het Internet de ultieme vorm is die de cybersfeer definieert. Sinds de tijd van Sputnik in 1957, was (iets wat de ARTPANET heette, gecreëerd door het VS Ministerie van Defensie, 1969) het de ontwikkeling van het Wereld Wijde Web in de late 1990 die het internet, zoals we het nu kennen, in manifestatie brachten en officieel de cybersfeer lanceerden.
Als de éénwording van de menselijke geestesgesteldheid en communicatie in een enkel planetair, technologischs aangedreven veld, is de cybersfeer het laatste kunstmatige stadium voor de noodzaak van de noösfeer als de echte besturende structuur van het volgende stadium van evolutie. Maar zoals het nu is, is de cybersfeer en vooral het internet, de hoofdleverancier van noösferische vervuiling. Als de laatste kakofonische explosie van de Toren van Babel, maakt het internet alles toegankelijk van de meest esoterische teachings tot aan de meest schaamteloze vormen van pornografie de ultieme democratisering van waarden en globale marktplaats. Het resultaat is het laatste verlies van alle betekenis, alleen al doordat iedereen tegelijkertijd praat en niemand kan vertellen waarover er gepraat wordt.
De huidige cybersfeer is wat Marshall McLuhan voorzag in de jaren 60 als “het globale dorp”. Zoals McLuhan schreef in de introductie van zijn bekendste tekst, Understanding media, (1964). “Tegenwoordig na meer dan een eeuw van elektrische technologie, hebben we het elektronische zenuwstelsel zelf uitgebreid als een globale omarming, zowel ruimte als tijd afschaffend zover als dat onze planeet betreft. Snel naderen we de laatste fase van de uitbreidingen van de mens de technologische simulatie van bewustzijn… “Zo’n dertig jaar vooroplopend op zijn tijd, is McLuhan’s globale dorp een gelijkwaardige definitie van de cybersfeer “de technologische simulatie van bewustzijn”.
Zelfs voor McLuhan, bemerkte ook Pierre Teilhard de Chardin, die tezamen met Vernadsky en Jules LeRoy het woord noösfeer verzon, dat de volgende evolutionaire fase een tussenperiode zou zijn van een globaal elektronisch communicatie netwerk. In het proces van het behouden van de mystieke transmateriële staat van de noösfeer, voorzag Teilhard de Chardin duidelijk de fase van de cybersfeer en het globale dorp als de zwangerschap van het mystieke lichaam van Christus, het hoogste of Omega Punt van menselijke evolutie. In zijn visie, zag Teilhardt de hele planeet “gestipt met lichtende punten, elk van deze sterren correspondeerde met een soort laboratorium of soort apparaat rondom, waardoor de mens, door zijn energielading en zijn vereniging, hier en nu was en getransformeerd werd in een soort neo-mens ‘isotope’ totdat de tot nu toe donkere kant van de planeet begon te schitteren met ultra mensheid…in beweging zettend: niet met de monotone beweging van een fundering, maar met de creatieve beweging van een ingewikkelde melkweg”. (Teilhard de Chardin, The Activation of Energy, blz. 352-53).
Het internet demonstreert deze functie, de creatie van een globaal dorp, waar rondom een soort apparaat de PC of mobieltje de mens zichzelf transformeert naar een neo-mens (de Ethnosfeer) of nog toepasselijker, homo noösfericus. De cybersfeer geproduceerd door het internet, mobieltjes, en fax is een kader noösfeer, een breed zelforganiserend stuk van het menselijk bewustzijn die tegen zichzelf praat in een anarchistische diversiteit van stemmen. Maar voordat evolutie in bewustzijn kan verschijnen op een schaal die gelijk is aan de adem van de planeet, vereist het veel meer intentie dan ‘de laat maar gaan gigaplex’ van het internet. Psychotechnische vereniging van een soort is bereikt als alle nationale grenzen te niet doet, en een nog hogere geestesstaat bereikt heeft. Uiteindelijk is het internet enkel een hulpmiddel, en terwijl het een random bedachte noösfeer ontplooit op het hoogtepunt van feitelijk elk stukje kennis dat ooit geweest is, definieert het, in en over zichzelf, niet echt de toekomstige noösfeer
Noodzakelijkerwijs, als de geëvolueerde conditie van het bewustzijn van het hele leven zelf (en niet enkel de historische menselijke encyclopedische herhaling van kennis), is de noösfeer boven en voorbij enig hulpmiddel. De noösfeer is werkelijk van de geest, de onzichtbare mentale of intelligentie omhulling van de planeet als een heel hemels lichaam. Daardoor is de noösfeer totaal van de geest en van een dimensie van de geest waar we nog maar nauwelijks in staat van zijn om over te denken of te begrijpen.
Ergens anders, brengt Teilhardt de Chardin een ander stimulerend beeld naar voren, dat de noösfeer definieert “als een enkelvoudig wijde cyclotron wiens specifieke effect was produceren van en in plaats van atoom energie, psychische energie in een continue meer reflexieve staat… het produceren van de ultra mens {homo noösfericus}” (de Chardin, Activation of Energy, blz.349).
Deze visie plaatst de noösfeer als een feitelijke structuur, of als een energetische uitdrukking die een structuur vereist psychische cyclotron, als het ware om “psychische energie te produceren in een continue meer reflectieve staat”. Terwijl Vernadsky’s noösfeer neomarxistisch is, is die van Teilhard de Chardin neo-Christelijk, en bepaald psychospiritueel van aard. De ontlading van de psychische energie, het plasma van de noösfeer, kunnen we zeggen, is om de “Verchristelijking” van de mensheid te benaderen. Ergens anders (Human Energy, blz 51, 1969) schreef de Jezuïet paleontoloog:
“De wereld zou snel bij God zijn als alle zieken tezamen hun pijn zouden omzetten in een gemeenschappelijke wens dat het Koninkrijk van God snel vruchtdragend zou worden door de verovering en organisatie van de Aarde”. Dat is, de verovering van afdwalende menselijke structuren die de oorzaak van ziekte is, en consequente reorganisatie van de Aarde volgens supermentale principes.
Hier nemen we even pauze om te overwegen dat de noösfeer een soort van organisme of structuur is, van een zuivere vier dimensionale (mentale) aard die ontsnapt is uit ons correct begrijpen omdat onze lagere noösferische wolk totaal versmolten was in de intolerante één-dimensionaliteit van driedimensionale fysieke paradigma’s. De noösferische vervuiling is niets anders dan de meervoudige kakelende gedachtenvormen de nonsens- samengestroomd in deze lagere dimensionale illusie dat het fysieke de enige realiteit is. Het is deze illusie die de geest van de mensheid vasthoudt tot op deze dag, die de oorzaak is van al zijn ziekten en verwoestingen. Veronderstellend dat dit het geval is, dan is de voorspelde noösferische opkomst op het toppunt van de biosferische crisis in 2012 niet meer dan een kwalitatieve verschuiving in de menselijke samenleving, maar een dimensionale verschuiving van bewustzijn waarop de meeste van ons slecht zijn voorbereid om te begrijpen of zelfs te onderhouden een echt Omega Punt.
Verder, als de biosfeer geregeld wordt door bepaalde wetten die vasthouden aan de biogeochemische processen intrinsiek aan de structuren van levende materie en zijn support, moeten er dan ook geen wetten zijn de het functioneren van de noösfeer besturen? Als levende materie gedefinieerd wordt als de totaliteit van alle levende organismen vertegenwoordigd op elk gegeven moment op Aarde, hoe zit het dan met levend bewustzijn? Wat als bewustzijn feitelijk een kosmische structuur is inherent aan ontwikkelende levenscondities die zich houden aan een planetaire schaal van interactiviteit? Deze noösferische structuur is feitelijk al in plaats, onzichtbaar, en heeft de evolutionaire en geologische cycli gevormd sinds de opkomst of verschijning van leven op deze planeet. Het wachtte op het volwassen worden van het menslijk bewustzijn om juist te passen in de volgende evolutionair lijn de supermens, homo noösfericus, die nu wacht in de vleugels van het wereldtoneel om zijn debuut te maken.
De menselijke denklaag die functioneert door deze noösferische omhulling als een toevallige massa van ongeëxamineerde tegenstellingen, nu vertaald in het elektronische “geluid” van de cybersfeer, luistert enkel naar de wetten van historisch determinisme. Maar de noösfeer is echt geen functie van historisch determinisme, het is het potentieel van een bepaalde geestesgesteldheid hogere vibrationele gedachten processen die belangrijk worden als eenmaal de historisch deterministisch lagere denkprocessen uitgeput zijn dan zal er een einde zijn aan de noösferische vervuiling. Voorbij dat piekmoment zal de noösfeer, latent met zijn eigen wetten, zich op een onvoorstelbare manier manifesteren. De mensheid, als één, zal functioneren als een enkel verenigd organisme gecoördineerd door een telepathie, tot nu toe enkel virtueel en inherent, bedekt door mechanistische en technologische kunstmatige mentale structuren en diep ingebedde, historische geconditioneerde emotionele processen.
Denk na Over de Noosfeer - De Noosferiche Oplossing.
De Tijd van de Naties is voorbij.
Nu, tenzij we willen verdwijnen
Moeten we onze oude vooroordelen afschudden
En de aarde opbouwen.
- Teilhard de Chardin, Human Energy, 1969,blz. 37.
Het Tweede Planetaire Congres van Biosferische Rechten vertegenwoordigt feitelijk het kritieke punt in de biosfeer-noösfeer transitie, als duidelijk begrepen wordt dat de feitelijke oplossing voor de biosferische crisis de opkomst van de noösfeer is dus noösferische noodzaak.
Noösfeer is feitelijk de gebeurtenis van een kwalitatieve/dimensionale verschuiving in onze evolutionaire opmaak de doorgang uit een technische beschaving naar een psychotechnisch bewustzijn, de transitie uit elektronische hardware en software naar telepathie en de cultivering van telepathische technologieën. Dit is de echte betekenis van de noösfeer. In deze zin is de noösfeer de structuur van het toekomstige ontwikkelende bewustzijn van de planeet dat is, het bewustzijn van al het leven, maar enkel als de mensheid zijn verantwoording aanneemt voor de rol die zij speelt in relatie tot het hele leven waarvan het de kosmische inlichtingen reflecterende agent is.
Terwijl de biosferische crisis actie vraagt op het driedimensionale niveau, moet, om deze actie ultiem effectief te laten zijn, deze geïnformeerd worden door het hoogste, gesynthetiseerde bewustzijnsniveau. Daarom is het belangrijk dat we de noösfeer bestuderen en begrijpen, de sleutelterm in de evolutionaire doorgang bekend als de biosfeer-noösfeer transitie.
Momenteel is er geen afgesproken definitie van de noösfeer boven en voorbij het algemeenste niveau planetaire mentale sfeer, dat wat voortkomt uit de biosfeer. Dit is omdat er tot nu geen coherent studiegebied is, noösferica het wetenschappenlijk onderzoek van de aard en structuur van de noösfeer. Natuurlijk, net als dat er een wetenschap van de biosfeer is, is er een wetenschap van de noösfeer, en in plaats van alle tijd die we tegenwoordig verspillen in het creëren van slimme bommen en raketterij zullen we, in de onmiddellijke toekomst, transformeren naar een wetenschappelijk onderzoek van de wetten en grondbeginselen die de noösfeer besturen.
Momenteel kunnen we extrapoleren dat de noösfeer de totaalsom van alle menselijke gedachten vertegenwoordigd, samengebundeld als een planetaire structuur of sfeer, tezamen met de cognitieve mogelijkheid behouden in zijn eigen intrinsieke processen. Net als dat de geest zijn eigen wetten van logica en rede, taal en grammatica heeft, zo heeft ook de noösfeer zijn bepalingen en begeleidende logica en grammatica, die veel te maken hebben met intrinsieke mathematische functies en wetten die de vermeerdering en voortzetting van leven regelt alsook tot nu toe onbekende principes van morfogenetische resonantie. In feite, kunnen we komen tot begrijpen van de noodzaak van de noösfeer als de onderliggende onbewuste regulator of begeleidend mechanisme van het biosferische evolutionaire proces. Dit is de echte functie van wat beschreven wordt als de psi bank {Earth Ascending (1984), Mayan Factor (1987) Time and the Technosphere (2002). Waar we in het huidige wereldbeeld getuige van zijn is de dat de noösfeer manifest of bewust gemaakt wordt.
Als de noösfeer het evolutie stadium is dat volgt op de biosfeer, dan moet het gezien worden als zijnde een stadium of gemeenschappelijke opeenvolging radicaal los van al onze huidige conceptualiseringen, begraven als zij zijn door de millenniale ontwikkeling van het historisch materialisme dat de huidige beschavingsfase globalisering - creëerde. Vanuit een planetair geheelsysteem perspectief, is deze globalisering feitelijk een onstabiel equilibrium in een proces van versmelten naar een planetokosmische coherentie de noösfeer.
Op deze manier bekeken is de biosfeer-noösfeer transitie feitelijk de crisis van onbewuste convergente beschavingsstromen die een planeet-veranderende technosferische omhulling produceren, verenigd door een tussen fase bekend als de cybersfeer. Op dit moment is de complete chaotische dynamiek nog niet opgelost in de noösfeer. Het is op het punt dat we klaar moeten zijn om een opgetild gezichtspunt te accepteren om onszelf in overeenstemming te plaatsen met een begrijpen van de noösfeer vanuit zijn eigen perspectief. Alleen dan beginnen we de mogelijkheid te zien, en zelfs de noodzaak, van het ontwikkelen van een noösferische wetenschap om een wetenschap van de biosfeer aan te vullen die een moreel normatieve gevoeligheid onder de menselijke soorten herstelt. Of, misschien kunnen we door zo’n wetenschap zelfs onze mutatie zien naar nieuwe soorten, homo noösferiscus.
In zo’n totale herziening van de oplossingen voor onze huidige crisis, moeten we ons denken verfijnen tot het niveau van kosmisch bewustzijn. Vanuit dit perspectief, dat werkelijk buitenaards is buiten of voorbij de aarde is de noösfeer het hoofdkenmerk van een Type I kosmische beschaving. Dit is, het avontuur van de noösfeer karakteriseert het eerste of planetokosmische stadium van kosmische beschaving. Hier moeten we begrijpen dat Kosmische Beschaving een eenheid is, uniform verdeeld en verspreid over de kosmos. Als een beschaving van intelligentie wezens de verhoogde mentale conditie van de noösfeer behoudt betekend dit dat het zichzelf heeft toegestaan zijn collectieve cognitieve functies te muteren naar een psychotechnische, alles verenigde planetaire mentale omhulling. Dit is de noösferische fundering van een Type I of eerste stadium van kosmische beschaving. Zo’n eerste stadium beschavingen zijn altijd planetair van aard, dat is het intelligentie organisme die zichzelf gerealiseerd heeft als een verenigd planetair organisme, die eindelijk zijn gevoel van afscheiding of territoriale en stam (nationalistische) verdelingen overstijgt.
Wanneer we de biosferische crisis in dit licht zien zijn we misschien in staat het op te lossen. Deze crisis is een natuurlijke transitie uit een puur driedimensionaal materialistisch bewustzijn van strijdende ideologieën en nationalismen die enkel voorzien in de entertainment van een planetair heelsystemen perspectief naar de noodzaak van de noösfeer, een vierdimensionaal tijd veld die driedimensionale functies in een hogere orde inlijft. Bekend als de synchrone orde, heeft deze nieuwe kosmische organisatorische structuur als doel het vestigen van een telepathisch circuit ter bevordering van collectieve psychische functies voorbij de cybersfeer. Ja, de noösfeer is de denkende laag van de planeet. Het is niet zomaar een vaag vormloos fenomeen maar een kosmisch normatief evolutionaire structuur met zijn eigen ‘grammatica’, logica en manieren van uitdrukken. Het is de verschijning van een galactische manier van bewustzijn en zijn, een onvermijdelijk stadium in de evolutie van biologisch leven naar een metabiologische mentaal organisme -de kosmosplanetaire orde van galactisch zijn.
Alhoewel het lijkt of we ver afgedwaald zijn van zaken zoals globale opwarming, het Kyoto Protocol, of de sociale en psychologische effecten van de Oorlog van Terreur, duurzame ontwikkeling, uitsterving enz., het punt is dat we geen van deze dingen kunnen oplossen zonder het inroepen van een hogere bewustzijnstaat. En het kan zijn dat we bij het aanroepen van deze hogere staat we moeten erkennen dat we niet alleen zijn, dat onze globale beschaving niet alleen de enige stadium I kosmische beschaving is in het hele universum. En in deze erkenning, kunnen we ons bewustzijn optillen naar een hogere mogelijkheid van echt planetair worden. Het is duidelijk dat enkel een hoger, meer opgetild bewustzijn en morele gevoeligheid ons werkelijk gaan helpen.
Jaren geleden (1971) werd de CETI (Communicatie met Buitenaardse Intelligentie) Conferentie in Yerevan, USSR, gehouden door een kritische groep van vooral Sovjet en Amerikaanse wetenschappers aangevoerd door Ioseph Shklovski en Carl Sagan, maar ook DNA ontdekker, Francis Crick. Toen speculeerden deze wetenschappers dat er verschillende hogere beschavingen in de kosmos bestonden. Zij geloofden ook dat deze hogere beschaving (of elke hogere beschaving, in dat geval), enkel gedefinieerd kan worden als technologisch in schaal en aard. Hun onderliggende aaname was dat alle biologische leven neigt naar het vermeerderen in bewustzijn en in dit doen, ontwikkeld altijd tot technologische beschavingen die contact zoeken met andere technologische beschavingen doorheen het universum. Dat was de veronderstelling van het CETI project. Nu in opvolging van hun procedures is er vermelding van telepathie of enig ander paranormaal middel van communicatie. Desalniettemin, in zijn interdisciplinaire synthese, moet het CETI Project credit gegeven worden voor het maken van een stap in de richting van kosmische beschaving en bewustzijn.
Het CETI project ontwikkelde zijdelings met het SETI project . Search for Extraterrestial Intelligence. Deze zoektocht werd uitgevoerd door zeer grote straal (VLA) radiozenders en ontvangers, het denkende wezen waardoor hoogst waarschijnlijk hogere beschavingen proberen contact met ons te maken zou zijn door radio transmissies gecodeerd met een orde of patroon dat andere intelligente soorten in het universum zouden kunnen oppikken en decoderen. Door deze groep van wetenschappers werd ook geloofd dat enkel een intense machine technologie onze problemen konden oplossen. Maar met de belangrijke gebeurtenis van de noösfeer moeten we het idee herzien dat alle hogere beschavingen in het universum technologisch van aard zouden zijn.
Het zien van de noösfeer als een mentale sfeer geeft een ontwikkelingsrichting aan van het fysieke naar het non-fysieke, van het materiële naar het mentale. Om onze problemen op te lossen moeten we onze intelligentie verhogen, niet meer technologie ontwikkelen. En als we ons eigen intelligentie niet kunnen verhogen moeten we overwegen of er niet ergens anders een intelligentie in het universum is die kan antwoorden op onze crisis en ons enige hulp biedt. Niet noodzakelijkerwijze materiele hulp, maar hulp in de vorm van een soort mentale spirituele shock of ‘boost’, die onze percepties radicaal zouden veranderen en ons oplossingen laat vinden die voordien niet bestonden.
Enkel een nieuw geëvolueerd of gemuteerd mens kan de omvang en aard van de transformatie die nodig is maken om de uitdagingen die voor ons liggen aan te kunnen. Er is een hogere visie en een hogere context toegankelijk voor ons en dat is waar we naar verwijzen als kosmisch bewustzijn. Het kan zijn dat kosmisch bewustzijn enkel het gevolg van verwering is van de biosfeer-noösfeer transitie is, maar tenzij we het nu overwegen, missen we de gelegenheid helemaal. We hebben behoefte aan organen van zelfbesturing en zelfregulatie die niet gebaseerd zijn op eerdere veronderstellingen van nationalisme en territoriteit, maar met volledig toegepaste grondbeginselen van de biosfeer en de ontwikkelende noösfeer naar corresponderende besluitvormende structuren die een begrip van de Aarde als een geheelsysteem reflecteren. Een nieuw begin moet ergens gemaakt worden. Laat het hier beginnen.
Om deze reden verdedigt het Tweede Planetaire Congres voor Biosferische Rechten het vestigen van twee bestuursorganen: Een Planetair Biosferisch Congres, om handelsregels te vestigen, handel en economie in overeenstemming met grondbeginselen van de biosfeer (bioregionalisme en ecologische energie principes), en een Noösferisch Wereld “Seminar” (Congregatie), een regerend of deliberaliserend lichaam gebaseerd op de veronderstelling dat kosmisch bewustzijn onvermijdelijk is, begin daarom nu voor te bereiden op de manieren om de mensheid voort te laten gaan naar dit evolutiestadium de noösfeer.
Om de lens nog verder te openen en ons denken te propelleren naar stadia voorbij het huidige gebied zodat we geïnspireerd kunnen worden ons tegenwoordige zelf neergezette en zelfgestelde beperkingen te transcenderen, laat ons stellen dat de crisis die we momenteel ervaren er enkel is om ons totaal te ontwikkelen naar een eerste stadium van kosmische beschaving. Voorbij dit aanvang noösferische psychozoïsche stadium van planetokosmische beschaving, zijn er drie andere stadia die ons wenken in onze evolutionaire ascentie naar opperste intelligentie. In en van zichzelf vertegenwoordigt het planetokosmische een nieuw stadium in ons denken en zelfperceptie.
Om ons een begrip te geven van het evolutiestadium waarin we ons bevinden, verbindt dit planetokosmische perspectief de vier afgebakende lichamen en niveaus van de galactische orde met de vier verschillende niveaus of stadia in de evolutie van kosmische beschaving. Op deze manier wordt een analogische brug gecreëerd, die onze huidige mentaal plafond met enkele graden laat stijgen. Vervolgens onderscheiden we:
De vier types of stadia van kosmische beschaving.
1.Planetokosmisch Psychotechnische vereniging de noösfeer. Tijd van grote Aarde veranderingen en opnieuw afstellen van de menselijke gemeenschap aan nieuwe omgevings condities. Cybersferisch netwerk gaat over naar telepathische structuren. Aanvang galactisch bewustzijn en galactische zaadcultuur. Transformeren van historisch materialisme naar non-materialistische ideologie van kosmisch bewustzijn. Menselijke zelfperceptie als planetair geheel organisme homo noösfericus.
II.Heliokosmos (Stellair) “Nieuwe Solaire Tijd”, opkomst van homo noösfericus als biosolair telepathisch wezen. Gestabiliseerd galactisch bewustzijn, psycho-solaire technologie, psychozoïsche regeneratie van de aardse biosfeer, uitgebreide twee-kanten galactische communicatie; de zon volledig gerealiseerd als een ontwikkelend stersysteem de heliosfeer of heliokosm. Aardse beschaving volledig bekrachtigd door solaire-plasmische energie.
III.Galactokosmisch Omnigalactische Supergeest Galactische Federatie. Aanwenden van galactische energie voor het transformeren van materiele realiteit. Mogelijkheid voor toezicht op ontwikkelende subsystemen, zoals de onze. Zuiver transcendente orde van zijn, niet langer enkel afhankelijk van materiele middelen. Meesterschap van Tijdruimte reizen.
IV.Omnikosmisch Metagalactisch transcendentaal universeel telepathisch bewustzijn. Mogelijkheid voor planetaire en biologische ontwerp engineering volgens de principes van hogere evolutionaire voortzetting. Zuiver vijfde of hogere dimensionale werkzaamheden met meesterschap en controle over de lagere dimensionale ordes van zijn.
In het overwegen van deze ascenderende orde van stadia van kosmische beschaving, moeten we toevoegen dat het een belangrijk stadium in onze eigen mentale spirituele evolutie is om een alternatieve toekomst werkelijkheid te zien, één die niet gebaseerd is op projecties van het huidige stadium van technologische beschaving. Zo’n visie is ook een kritische stap in de uitbanning van noösferische vervuiling. Als we eenmaal door de toeval gebeurtenissen van de onbewuste noösfeer kijken, zullen we een hogere orde van werkelijkheid zien die op ons wacht, en ons wenkt naar het volgende stadium van de evolutie van onze aardse intelligentie.
Zeven Stappen naar de Noosfeer - Opkomst van Homo Noosfericus Omega Punt 2012
Planeten met Noösfeer. Planeten arriveren in deze rang door een laatste, kritisch evolutionair stadium waar naar verwezen wordt als de biosfeer-noösfeer transitie. Zo’n transitie wordt altijd vooraf gegaan door wat een onoverkomelijke crisis schijnt. De succesvolle doorgang van zo’n transitie is afhankelijk van de omvattende geheelsysteem evaluatie van de sleutelfactoren die bijdragen aan de crisis, en dan de juiste geheel systeem ontwerp engineering oplossing toepassen.
Planetaire engineering verwijst naar de subtiele vaardigheden en vakmanschap van oplossingen geschikt voor de perceptie van de planeet als een kosmoelektrische transductie eenheid die werkt in een stellair (solair) systeem die de feitelijke manager agent van de planeet’s zaken is.
- “Planetair Engineerings Project, Noosfeer II”. Galactisch Onderzoek Instituut.
Als we begrijpen dat we net het eerste stadium van kosmische beschaving binnen komen, hebben we een context om zowel onze situatie te begrijpen als een reden voor het oprijzen naar een hoger niveau in ons ‘commitment’ de problemen op te lossen die voor ons liggen, te beginnen met het uitbannen van noösferische vervuiling. De eigenlijke daad van oprijzen naar dit hoger niveau is de noösfeer die zichzelf door ons afspeelt. Als we zien dat we deze stappen genomen hebben om het doel en de richting van het leven op Aarde te heroriënteren, willen de hogere stadia van kosmische beschaving misschien interactief met ons worden, maar niet noodzakelijkerwijze op de manier die wij kunnen verbeelden.
Er zijn praktische stappen die we kunnen nemen in deze daad of belichaming van de noösfeer die een onvoorstelbare oplossing bevat van de menselijke wil in overeenstemming met hoger goddelijke- intentionaliteit. Al deze stappen zijn een ingewikkeld geïntegreerde eenheid en kunnen niet los van elkaar ontvangen worden. Zij zijn de concrete actiematen die we nodig hebben om als een verenigd lichaam deel te nemen aan het Tweede Planetaire Congres van Biosferische Rechten. Deze stappen zijn georganiseerd met in acht neming van de wortel problemen en huidige oorzakelijke factoren die de biosferische crisis definieert. Op die manier gaan ze direct naar het doel.
We erkennen dat in de ogen van velen, de stappen die wij hier voorzien buitensporig, naïef of onrealistisch lijken; maar in plaats van te mekkeren over de mogelijkheden of eindeloos praten hoe realistisch of onrealistisch zulke stappen zouden zijn is het beter om de verbeelding te oefenen en om te beginnen te bepalen hoe deze stappen kunnen worden gezet, waar te beginnen en met wie. Het onmogelijke dromen en trachten er naar te handelen is veel beter dan helemaal niets proberen. In dat opzicht zijn deze zeven stappen niet meer dan aandachtspunten om ons op een nieuwe manier te laten denken. Wat hebben we uiteindelijk, gezien de huidige staat van de dingen in de wereld, te verliezen?
Zeven Stappen Richting de Noösfeer.
1.Universele wapenstilstand en ontwapening. Het oorspronkelijke basisprincipe van het Dertien Manen Vredesplan voor de Kalender Verandering zegt dat voor het doel van observeren van de aanname van een nieuwe wereldstandaard in harmonische timing de 13 Manen 28-dagen kalender - de kalenderverandering de perfecte mogelijkheid is voor de oproep van universele wapenstilstand en ontwapening. Alle bestaande lunaire kalenders worden in acht genomen en gesynchroniseerd door deze hervorming. Het is eigenlijk de tegenwoordige civiele wereldkalender die wordt vervangen. Het bepalen van deze hervorming die allang plaats had moeten vinden, is nu een planetaire noodzaak voor het vestigen van een volledige nieuwe en algemene fundering en overeenkomst in tijd, vrij van alle voorgaande conditioneringen, voor de opkomende soort - homo noösfericus. Het veranderen van de kalender is een daad van collectieve wil dat ons besluit laat zien voor het binnen gaan van de nieuwe tijd van vrede. Om effect te hebben zou zo’n staakt het vuren voor minimaal een jaar moeten duren. Na een jaar leven met zo’n wapenstilstand, zelfs met een minimaal succes, zullen de mensen niet meer willen opgeven wat ze dan al aan vrede ervaren.
Het Vaandel van Vrede en de hoofdzaak van vrede door cultuur speelt een belangrijke rol in dit proces. Als een universeel herkent en herkenbaar symbool, is het tonen van het Vaandel van Vrede een indicatie van een gedemilitariseerde zone in het proces van cultureel herstel, met daarbij het beschermen van alle biosferische plaatsen of culturele monumenten. Tegelijkertijd met de wapenstilstand kunnen alle vaardige bemiddelaars vaandel van vrede armbanden dragen en beginnen te onderhandelen met de partijen die zijn betrokken bij militaire of paramilitaire conflicten zodat ze een algemeen ontmoedigen van strijdende partijen kunnen beginnen. Hier moeten we het principe van universele vergeving overwegen zodat iedereen een eerlijk, nieuw begin kan hebben.
Alle partijen die nucleaire wapens of de knowhow in controle hebben zouden op een neutrale plek bij elkaar moeten komen om te praten over hoe zulke wapens te elimineren. Al bestaande vredes en ontwapening organisaties in de Verenigde Naties en andere overheids- en publieke organisaties worden opgeroepen om aan dit proces deel te nemen. De controle van zogenaamde conventionele wapens zullen dan de volgende stap zijn. Om een wereld zonder oorlog voor te stellen, stel een wereld voor zonder wapens. Als iedereen zijn wapens neerlegt kan iedereen tegelijkertijd zijn weg gaan in vrede.
2.Denaturalisatie van de Aarde. Het vestigen van willekeurige naties met verzonnen en betwistbare grenzen is in volledige tegenspraak met de intrinsieke en ingeweven eenheid van de biosfeer en bioregionalisme in het algemeen, en is in feite een groot obstakel in het bereiken van menselijke eenheid. Het oplossen van landsgrenzen en het overzien van de methodes van aankomen bij een nieuw gedenationaliseerd bioregionalisme is een hoofddoel van het nieuw geformeerde Planetaire Biosferische Congres. Tegelijkertijd wordt die overweging gegeven aan de denationalisering van de biosfeer, de studie en opsomming van de natuurlijke bioregio’s intrinsiek aan de Aarde zou ondernomen moeten worden tezamen met de formulering van billijke principes om deze regio’s te besturen. Deze principes zouden inclusief de handel en economische overeenkomsten moeten zijn die in alle vaart gevestigd moeten worden.
Als het bevrijde lichaam van het Biosferische Congres een voldoende graad van helderheid heeft behaald betreffende de principes en procedures betrokken in het proces van denationalisering zouden de vertegenwoordigers van de 190 plus naties die momenteel bestaan als de algemene Vereniging van de Verenigde Naties opgeroepen moeten worden in het Biosferische Congres. Op deze manier kunnen de afgevaardigden van de bestaande landen hun weg vinden om beginnen samen te werken in de overweging hoe een nieuw lichaam van menselijke regering werkt in respect met de wetten van de biosfeer en zou kunnen beginnen te gaan werken met het vestigen van een planeet vrij van grenzen, en daarom niet in de behoefte van legers die hen beschermd.
Om dit stadium te bereiken, zijn we bewust dat we onze tegenwoordige angst voor terrorisme en alle veiligheidszaken dit op dit fenomeen betrekking hebben moeten overwegen. Maar als er geen landsgrenzen zijn zou er geen terrorisme zijn. Als er geen elite G-8, WTO en EU landen de rijkdom van de wereld controleren dan zou er geen behoefte aan terrorisme zijn. We moeten bereidt zijn ons los te maken van ideologieën die deel zijn van het nationalisme dat is ingeworteld in onze hedendaagse, op dit moment instortende wereld orde. We moeten in staat zijn om het feit onder de ogen te zien dat de landsstaten maar een korte voorbijgaande fase was in onze evolutie naar het worden van een oprecht planetair organisme. De wind waait en de bomen groeien vrij van nationale kenmerken. Laat de mensheid in zijn grote stap naar morgen een wezen zijn vrij van beperkende en kunstmatige grenzen die alleen maar angst en achterdocht stimuleren.
3.Ontmantelen van middelen en bronnen Operatie Red de Aarde en de rol van de Noösferische Congregatie. Tegenwoordig worden alle wereldgoederen en diensten bemiddeld door reusachtige kartels, banken en energie monopolies die de gebruiker ontkrachten, en grote winsten vergaren voor de elite die ze controleren. Deze structuren en processen moeten gedecentraliseerd worden en in handen komen van lokale bioregionaal georganiseerde bedrijven. Tegelijkertijd, zijn de grote kartels en multinationals verantwoordelijk voor het onderhoudt van de technosfeer en het uitputten van de Aard reserves. Terwijl de opwarming van de aarde en natuurlijke rampen niet volledig hun verantwoordelijkheid zijn, moeten de multinationals en de kartels toch opdraaien voor de kosten van Operatie Redt de Aarde. Wat zou een stimulans kunnen zijn om de bedrijven bij elkaar te krijgen en hun rijkdommen en middelen gebruiken voor het herstel van de planeet door zichzelf te decentraliseren? Wereld catastrofe!
Toenemende aandacht wordt gegeven aan de mogelijkheid van het voorkomen van steeds grotere wereld catastrofes. Het zijn deze catastrofes die ervoor zorgen dat Operatie Redt de Aarde een noodzakelijke fase is in het opkomen van de noösfeer. Boeken zoals Lee Clarkes’s Worst Case: Terror and Catastrophe in the popular Imagination (2003) en Richard Posner’s Catastrofe: Risk and Response (2004) verwachten alles van asteroïden die de aarde raken tot een veel sneller dan verwachte opwarming van de aarde. Bemerk dat deze twee boeken zijn uitgegeven door serieuze “academisch” uitgevers, de universiteit van Chicago Press en Oxford University Press. Zelfs een stellig tijdschrift als de University of Chicago Magazine heeft voor zijn omslagverhaal voor juni 2006 “Grave New World, Catastrophe experts Plan for the Big One”.
Het is niet langer aan de doem sprekers en profeten om het “einde van de wereld” te voorspellen. Schrijft de Universiteit of Chicago Magazine, “In onderzoek naar de catastrofale mogelijkheden van de moderne wereld, leggen wetenschappers en sociologen uit waarom de hemel, in werkelijkheid zou kunnen vallen”. Met andere woorden, in de komende jaren moet het belangrijkste werk of werkactiviteit zijn betrokken te zijn met iets zoals de Operatie Redt de Aarde. De multinationals zouden goed gebruikt kunnen worden in het rangeren van zo’n werkkracht, en in het proces zichzelf te decentraliseren, het overhevelen van de krachtmiddelen aan de bioregionale partner. Een belangrijk aspect in dit proces is natuurlijk het verdelen van de rijkdom, het terugkeren van rijkdom naar de bron, naar het land en de mensen van wie deze in de eerste plaats genomen werden. Op deze manier wordt de zaak van de wereldarmoede rechtstreeks geconfronteerd met een zonneklare oplossing. Te lang zijn we gedomineerd door zelfzuchtige waardes en collectief ego, het is tijd om het tij te keren in de richting van onbaatzuchtigheid, samenwerking, vergeving en compassie.
De Noösferische Wereld Congregatie in samenwerking met de Wereld Bank zouden dit proces moeten sturen volgens de leiding van een oecumenische spirituele raad van wijze oudsten. De Noösferische Spirituele Ecologische Wereld Congregatie heeft al een grondwet ontwikkeld voor het realiseren van het wetenschappelijk concept van leven. De NSEWC erkent dat de menselijke spirit in zijn verderfelijke spirituele ecologische conditie de wereldwijde cataclysmen teweeg brengt. Tot nu toe, en met de erkenning van het opkomen van de noösfeer heeft de NSEWC met zijn grondwet al veel doelen, taken, velden, of reguleringen en legale normen overwogen in het proces van het vestigen van de nieuwe orde van realiteit. De bekrachtiging van dit lichaam van het Tweede Planetaire Congres van Biosferische Rechten is essentieel voor het veiligstellen van de meest harmonieuze mogelijke overgang uit de oude orde naar de nieuwe tijd.
4.Het vestigen van de grondbeginselen van Galactisch Burgerschap. Afhankelijk van de vorige drie stappen, is de vierde, het toekennen van vrije en gelijke galactische burgerschap van alle mensen absoluut verplicht. Met het inlijven van de grondprincipes van de rechten van de mens die zijn opgesteld in de “Universele Verklaring van Mensenrechten”, 1948, zal galactische burgerschap alle mensen bevrijden van alle nationalistisch loyaliteit. Hier wordt naar verwezen als galactisch burgerschap, omdat het erkent dat de Aarde in werkelijkheid een satelliet is in de omloop van een ster, de zon, die weer lid is van de plaatselijke galaxis, “melkweg”.
Door het benadrukken van de galactische natuur van aardse-solaire realiteit, zouden we kunnen beginnen onszelf af te stemmen op het feit dat door onze crisis en wereldwijd samentrekken, dat we het eerste stadium van een Type I kosmische beschaving binnen komen, en in een nieuwe tijd van kosmisch bewustzijn en planetaire samenwerking. In lijn met het proces van noösferische noodzaak zouden we onszelf beginnen te begrijpen en zien als een enkelvoudig planetair organisme, niet langer met de behoefte aan zelfmoorden door geweld en strijd, maar gretig om onszelf te helen. In deze verschuiving in het mentale klimaat vanuit ons begrijpen van de natuur en betekenis van ons galactisch burgerschap, kunnen we een nog edelere reden voor ons bestaan in overweging nemen. Bijvoorbeeld, een nieuwe, hogere visie en doel voor leven op deze Aarde kan voorzien worden door iedereen door het aannemen van een rol in de verzorging en voogdijschap van de Aarde als een “Galactisch Federale Planetair Park en Cultureel Reservaat”.
De hoofdzaak hier is, dat eens onze ouders en voorouders de Aarde hielden voor een heilig rijk, een goddelijke speelgrond, een tuin van overvloed. De opkomst van vrijdenkerij en materialistische industrialisatie van goederen en productie maakten een eind aan de gangbaarheid van deze perceptie. Maar kunnen we zeggen dat er géén waarheid schuilt in deze inheemse perceptie, alsof er een zon schijnt achter de wolken van materialisme. Maar deze heilige werkelijkheid van de Aarde is nog niet wijd verspreid? Als we de komende jaren overleven zullen we zeker de wijsheid hebben om de Aarde te zien als een galactisch pretpark of cultureel reservaat. Onze inheemse voorouders komen ons misschien leiden in dit proces. Als we een gedenationaliseerde soort worden, bioregionaal georganiseerd, iedereen van ons in het bezit van een galactisch burgerschap en niet langer bezig met oorlog en bescherming of uitbreiding van onze grenzen, dan kunnen we als verzorgers en beheerders van het Galactische Federale Planetaire Park en Cultureel Reservaat, misschien worden geprikkeld om nieuwe niveaus van creatieve inspanning en coöperatieve vindingrijkheid te betreden.
Dit voorstel is niet meer dan een logische voortzetting of beweging die onlangs is gemaakt om de autonome republiek van Altai “Russische Federatie” te transformeren in een noösferisch reservaat en planetaire vrede door cultuur centrum. Dit is hoofdzakelijk gedaan om het ver afgelegen Siberische land en de cultuur te beschermen tegen de effecten van globalisatie en noösferische vervuiling. Omdat het de globalisering is die de oorzaak is van de uiteindelijke schending van de Aarde is het misschien wijs om in het tijdperk van post-globalisatie de vernieuwde heiligheid van de gehele Aarde te verzekeren, door het te transformeren tot een noösferisch Reservaat Een Galactische Federale Planetaire Park en Cultuur Reservaat, een bron van intergalactische vrede!
5.Ontwikkeling van tuin gemeenschappen en een alternatieve technologisch netwerk.
Dit is vereist als we de broeikasgasuitstoot willen beëindigen, en ook om te voorzien in plaatsen voor samenleving voor miljoenen vluchtelingen en misplaatste stadbewoners die in de grote stedelijke getto’s wonen. Volgens het VN Human habitat verslag (Nairobi) ingediend in 2003, zal één op de drie mensen in 2030 wonen in één van deze wijdverbreide sloppenwijken. Om de gevolgen van deze statistische projecties te overwegen voor langer dan een moment is ontoelaatbaar. Waarom wordt er geen massale campagne gelanceerd om deze zaak in de aandacht te brengen en er een oplossing voor aan te dragen? We moeten nu handelen en beginnen met het creëren van woonplaatsen voor mensen die de meest zorgelijke laag zijn in de visie van Operatie Redt de Aarde.
Zoals we kunnen zien is dit een ingewikkelde zaak, verbonden met de volledige biosferische ontwrichting en vernietigende natuur van de technosfeer als een machine organisme op planetaire schaal. De gulzige consumptie van onherwinbare energie is intrinsiek verbonden met de toename van de bevolking, de groei van de transportindustrie en de daarbij behorende verrijzing van stedelijke sloppenwijken:
“De overvloed aan energie staat de menselijke populatie toe zich heel groot uit te breiden, het is verdrievoudigd gedurende het leven van de huidige Koningin van Engeland {Elizabeth II} .Een nieuwe subsoort, Homo hydrocarbunum genaamd, ontwikkelde… (en) zal zeker uitsterven voor het einde van deze eeuw…We staan niet op het punt om zonder olie te zitten, maar de productie zit tegen zijn hoogtepunt. De overgang staat voor een onsamenhangendheid zonder weerga als de groei van het verleden plaats maakt voor de neergang van de toekomst”.
- (C. J. Campbell, "Petroleum and People," Population and Environment {vol. 24, no. 2), pp. 193-207 (November 2002), cited in Andrew McKillop and Sheila Newman (editors), The Final Energy Crisis, Pluto Press, London 2005, p.154.
Het feit wil dat de piek in de olieproductie zich voordoet in 2010. Dit betekent dat tegen 2012 de wereld in een roekeloze drift over zijn energieconsumptie zal zijn. En in 2035, gezien door hedendaagse projecties, zal de populatie rond de acht miljard zijn, terwijl de beschikbare olieproductie met 75% zal zijn gedaald gezien vanaf het hedendaags niveau. Dit zal een effect hebben waar Andrew McKillop naar refereert als “Apocalyps 2035”. Wie zal de overgebleven olie bezitten, en wat zal het toenemend aantal van degenen die niet hebben doen?
Het is bijna onmogelijk de wereld in deze situatie te zien zonder het woord “apocalyps” erbij te betrekken. Deze apocalyps echter is gebaseerd op de statistische projecties van een enkele trend zonder in acht neming van talloze andere trends. Als je andere trends in ogenschouw neemt opwarming van de aarde, natuurlijke catastrofe, nucleaire confrontatie, ziekten, toename van zonnevlam activiteit kan de apocalyps zich veel eerder dan 2030 voltrekken. Een waarschijnlijkere datum is 2012, het Omega Punt van de mensheid. Willen we daarop wachten of willen we in actie komen?
Het is niet alleen zaak van het verminderen van de uitstoot van bestaande industriële fabrieken, maar vurig voort streven in de ontwikkeling van technologieën en productie methoden die niet vervuilend zijn en die een decentralisatie van de menselijke populatie, niet leven in verstikkende stedelijke centra, in ogenschouw neemt. Brazilië, als een land, is overgestapt op ethanol. Dat is maar het begin. De miljarden die nu worden uitgegeven aan oorlog en bewapeningsindustrie moeten geleid worden naar een tweevoudig doel: investeringen in alternatieve niet vervuilende energie en technologie, en het opzetten van tuin gemeenschappen die zichzelf kunnen voorzien met deze technologieën. We moeten nu beginnen met het maken van een wereldwijd netwerk van de alternatieve energie technologieën en hun mogelijkheid in het voorzien van een voorzichtige maar gestage exodus uit de stedelijke centra naar een nieuwe soort van gedecentraliseerde tuincultuur.
In het overwegen van de nieuwe tuincultuur, moeten we ook kijken naar de economische en ecologische impact van een evolutionaire trend richting vegetarisme. Als koeien niet langer het hoofdbestanddeel zijn van het menselijk dieet, zou het land dat nu wordt gebruikt voor weiland kunnen worden teruggegeven aan het regenwoud. Er zijn nog veel complexe punten die moeten worden bezien in het licht van de gecompliceerdheid van de voedselketen onderhouden door de biosfeer. Het punt is dat energie, voedselproductie en de economische structuur die in de wereld bestaat allemaal van elkaar afhankelijk zijn. Dit is waarom we oprecht geheel systeem denken moeten hanteren in de resolutie van de biosfeer-noösfeer transitie.
6.Centra voor het Herstel van de Natuurlijke Geest. Ingenomenheid met machine technologie is verbonden met de onmiddellijke effecten van nieuwe technologieën. Dat betekent, als deze eenmaal in de levensstroom geïntroduceerd is, de nieuwe technologieën ons laten voelen dat we niet zonder hen kunnen leven. Kijk naar de auto, het internet, het mobieltje leven zonder hen is ondenkbaar, of zo lijkt het. Is het waar, zoals sommige wetenschappers hebben gesteld, dat de menselijke beschaving die de technosfeer heeft gecreëerd werkelijk maar een onstabiele tussenfase is naar een zelfs nog technologischer niveau van evolutie? In 1971 speculeerde Ioseph Shklovski het volgende: “Ik zou ook benadrukken dat de ontwikkeling van zulke geavanceerde cybernetische beschavingen beschreven mogen worden als een logische abiologische ontwikkeling van leven zoals wij dat kennen. Het zou kunnen dat wat wij beschavingen noemen maar een tussenfase is op het pad naar een nog veel verder geavanceerde beschaving, echter een tussen en onstabiele stap.” CETI.blz.150.
Natuurlijk was de toekomstige verbeelde beschaving door Shklovski en zijn collega puur technologisch en gedomineerd door machines waarin de biologische mens was verdwenen. In dit opzicht zijn machines niet alleen het verloopstuk van menselijke biologie, maar de feitelijke volgende stadium van biologische ontwikkeling, een ontwikkeling waarin kunstmatige intelligentie menselijke intelligentie vervangt en de mens niet langer nodig is.
Om ons totale menselijke potentieel te vervullen, moeten we naar de andere kant hiervan kijken. Wat als de technologische beschaving een tussen en onstabiel stadium is in de evolutie van hoger bewustzijn? Wat als het enige doel van de ontwikkeling van de technosfeer was om eenvoudigweg de mens weg te stralen van de planeet als een oprecht planetair organisme, alleen in voorbereiding voor een mutatie naar een geavanceerd stadium van bewustzijn? Wat als de biologische evolutie feitelijk neigt naar de evolutie van geest en spirit? En het ultieme doel van biologische evolutie zijn eigen transcendentie is geen vervanging door robots maar opperst mentaal spirituele transformatie en transcendentie naar een rijk van pure spirit of straling en licht?
In zo’n opzicht, moeten we de mogelijkheid onderhouden dat telepathie en het paranormale wat nu betiteld word door wetenschappelijke sceptici als bedrieglijke zelfperceptie, de feitelijke richtingaangevers zijn naar het volgende stadium van onze evolutie, de telepathische vereniging van bewustzijn en daarom van ons biologische wezen als een enkelvoudig planetair organisme. Is dit niet de betekenis van de noösfeer? Op z’n minst moeten we overwegen dat dit net zo mogelijk is als verplaatst worden door robots. Als dat het geval is, vraagt zo’n mogelijkheid gerichte aandacht en meer onderzoek support.
Het doel van het CREST13 programma (Centra voor het Herstel, Onderzoek en Educatie van de Natuurlijke Geest) van het Galactische Research Institute (GRI) is een telepathisch netwerk vestigen om deel te nemen aan de noösfeer als een feitelijke mutatie van bewustzijn. Als zijn eerste stadium voltooid is in het midden van 2009, zal dit planetaire bouwproject bestaan uit dertien centra strategische gelokaliseerd in zowel de Zuidelijke als de Noordelijke hemisferen (zes op elke helft van de globe, de dertiende nabij de berg Kilimanjaro op de evenaar). Door een programma dat eerst de onderzoekers traint in de herkenning van de natuurlijke geest, een geest vrij van ego en alle conceptualisaties, dan gaat het planetaire bouwproject verder met het verfijnen van de geest om telepathische oefeningen te coördineren met onderzoekers in de andere twaalf centra.
Het doel van dit GRI project is tweevoudig: ten eerste, het ontdekken van de mogelijkheid van het creëren van een collectief functionerend telepathisch netwerk een noösferisch veiligheidsnet en ten tweede, opzetten van experimenten die de mogelijkheid testen van een verenigd telepathisch mentaal veld om uit te wisselen met het Aardse elektromagnetische veld, vooral met de plasmische stromen uit de twee magnetische polen de aurora borealis en de aurora australis. Pionier experimenten in deze richting zijn al uitgevoerd door de ISRICA groep (Instituut voor Wetenschappelijk Onderzoek in Kosmische Anthropoecologie) van de Russische Academie voor wetenschappen, Novosibirsk. Het kan goed zijn dat zulke globaal georganiseerde experimenten een diepgaand effect hebben in het stabiliseren van de Aarde als de versnelling van gebeurtenissen het 2012 climaxpunt bereikt. (Zie.V.P. Kaznacheev en A.V. Trofimov, Cosmic Consciousness of Humanity, Problems of New Cosmogony, Tomsk 1992, vooral “The ‘Polar Circle’ Global experiment” blz. 87-94 en “The ‘Aurora Borealis’ Global Experiment Distant-Informative Interactions in de Noosphere and their Role in the Planetary-Biosperic homeostasis of the Earth”, blz. 129-138.)
7.Morele Herbewapening. Als er een kwestie is die de moderne globale beschaving plaagt is het de aanhankelijkheid aan het geloof van relativisme ten koste van een geloof in het Absolute. Dit relativisme is deel van de erfenis van de scheiding tussen wetenschap en theologie die verscheen in de achttiende eeuw. Het is ook een aspect van wat we kunnen noemen de democratisering van bewustzijn dat, zoals in de doctrine van het proces van de machine, groter materiele comforts, en vrije markt liberale kapitalistische economie, wordt gezien als een onvermijdelijk en omkeerbare factor in de mentale en culturele opmaak van de hedendaagse beschaving van globalisering.
Het totaaleffect van deze neigingen resulteert in een complete wereldse gemeenschap gedomineerd door een cultuur van keuze, aan de ene kant, en aan de andere kant, een opmerkelijke diversiteit van uitdrukkingsvormen, weergegeven door het internet. De veelvoudigheid van keuzes loop maar eens langs een supermarkt in
een geïndustrialiseerd winkelcentrum en tel hoeveel keuze je in granenontbijt vindt en de evenredige veelvoud van uitdrukkingsvormen en stemmen die zichzelf uitdrukken creëren tezamen een massa mentale poel bekend als moreel relativisme. In moreel relativisme, heeft iedereen gelijk dus heeft niemand gelijk. Als je praat over het absolute ben je of een fascist of een fundamentalist en waarschijnlijk wordt je een terrorist. Op deze manier is moreel relativisme zijn eigen vorm van tirannie, net als moderne wetenschap dat keihard weigert om enige hypothese te accepteren dat voorstelt dat er een hoger principe bestaat, God, intelligent ontwerp enz., nog minder dat het paranormale een echt studieveld is.
Het is zeer goed mogelijk dat dit moreel relativisme verantwoordelijk is voor de neergang van de moderne gemeenschap, want waar moreel relativisme verschijnt is er een verlies aan onderscheidingsvermogen, een degradatie van smaak, een verlies van esthetische perceptie, een karakterloze middelmatigheid gedomineerd door een cybercultuur van artiesten, en een entertainment industrie die altijd flirt met pornografie, terwijl je steeds meer geïntroduceerd wordt door grafisch geweld. In 2006 maakt 30% van de Amerikaanse tieners zijn school niet af, en de afvallers worden in toenemende mate gezien als verloren en freaky in bepaalde buurten en parken van de bevolkingscentra. Aan de andere kant, in Tokio, zegt één op de vier schoolkinderen dat ze nog nooit een volle maan gezien hebben. Dit zijn de effecten van relativistische vervreemding.
De basisbelofte van globalisering brengt dit proces van relativisme en vervreemding nog verder. China is WalMart’s productiebasis, terwijl India Microsoft’s software producent is. De schoenen die je draagt komen vaak uit een Zuidoost Aziatisch land. De onverbondenheid tussen middelen en productie, werk en producent was nog nooit zo groot. Dit is omdat iedereen fundamenteel afgesloten is van leven en leeft een abstracte fictie gedomineerd door het mobieltje, internet en de auto.
Misschien is het te laat om de hedendaagse mens te redden uit de illusies van relativisme en de spirituele armoede van leven op de snelle manier. De glamour van technologie gaat onverminderd door, en, het lijkt dat enkel natuurlijke catastrofes of een buitenaards bezoek van ver hier een einde aan kan maken. Toch, als we een morele herbewapenings campagne overwegen, waar moeten we dan beginnen? De geest, natuurlijk. Als we werkelijk de aard van onze geest begrijpen, zouden we nog geen negentig procent doen van wat we tegenwoordig doen. Dit gaat weer terug naar de noösfeer en het idee van de Centra voor het Herstel van de Natuurlijke Geest. Technieken van geestgewaarzijn bestaan en worden goed gebruikt, meestal door boeddhistische monniken, een paar Hindu studenten en sommige Sufi’s. Wat als de technieken van geestesgewaarzijn training geïntroduceerd werden in de massa educatie? Of in Islamitische gemeenschappen, als de technieken van Dhikr herinnering van God een integraal deel van de educatie van elk kind en jong volwassenen worden?
Misschien is de tijd gekomen dat we moeten overwegen of we spiritueel rijk of spiritueel arm zijn. Als we onze geest kennen, of de herinnering aan God als ons werkelijke zelf herkennen, zou kunstmatigheid sterk verminderen en tolerantie en compassie zouden sterk vermeerderen. Misschien zou het lezen van de Koran tezamen met de Bijbel en de Bhagavad Gita, aangevuld met geestesgewaarzijn trainingen leiden tot een onderzoekende geest en een natuurlijk ontwikkelende onderscheidende mentale faculteit. We zouden zelfs kunnen beginnen om een oprechte planetaire spiritualiteit te ontwikkelen aangepast aan onze geglobaliseerde soorten en dit zou ook een aanvangsfunctie van de noösfeer zijn. In het westerse schoolmodel wordt het idee van elke soort spiritualiteit in de klas niet getolereerd. Dit is op zichzelf een gesloten fascistische toenadering. Waar zijn we bang voor?
Als we de juiste voet naar voren zetten, misschien wordt deze dan ondersteund met de hulp van Ver, een soort van Galactisch Marshall Plan , om spirituele armoede uit te roeien in dwalende planetaire systemen zoals de onze.
“Je mag zeggen dat ik een dromer ben, maar ik ben niet de enige”.
- John Lennon, “Imagine”.
Door zelfs maar de voorgaande stappen te overwegen en hoe met elk van hen te beginnen, handelen we vanuit de eerste wetten of principes van de noösfeer als de nieuwe, geëvolueerde verenigd staat van de geest en bewustzijn van de Aarde. Door enige manier van opsomming en detaillering van de zaken bevat in de voorafgaande zeven punten zijn we op een direct pad beland, “we vatten de stier bij de
horens”. Iedereen weet dat er een probleem is met de omgeving, de biosfeer. Iedereen weet wat het probleem veroorzaakt. Niemand is, over het algemeen, bereidt om zich te identificeren met de oorzaken om met het probleem om te gaan. En in het algemeen is niemand bereidt om de oplossingen voor te stellen die de dienstdoende bureaus direct confronteren, om het probleem te penetreren. Aan de ene kant is er teveel angst om gecontroleerd te worden door de krachten die er zijn, en aan de andere kant, degenen met macht zijn in het algemeen niet gewillig om hun macht te laten gaan. Maar, dames en heren, we zitten in een planetaire noodsituatie. Laat ons onze woorden niet vergoelijken noch flirten met de waarheid.
Laat ons zeggen dat de dokter ons verteld heeft dat we nog maar zes jaar te leven hebben tenzij we er iets aan willen doen. Verander onze gewoonten en leefstijl, kom van de verslaving af, elimineer de stress in ons leven, stop met het oppotten van
onze gezondheid en ontwikkel een menslievende en spirituele houding. Verlangzaam, neem tijd om te mediteren en te reflecteren op ons leven. Spendeer meer tijd in de natuur. Doe goed werk dat helpt de verwoesting veroorzaakt door onze hebzucht te herstellen. Zorg voor de weeskinderen en de behoeftigen van de oorlog en natuurrampen. Stop met mensen nodeloos te doden, en denk erover hoe we hekken weg kunnen halen en goede buren worden. Stop met het uitgeven van geld voor vernietigingswapens en investeer in plaats hiervan in nieuwe manieren om dingen te doen die de Aarde en het menselijke ras zullen helpen. Als we dat allemaal zouden doen en meer - zou de dokter ons vertellen, dat je misschien nog wel zes jaar langer leeft. Wie weet hoe lang je kunt leven als je al deze dingen deed om de kwaliteit van je leven te verbeteren en naar een goede gezondheid te brengen.
Om te verzekeren dat we standvastig blijven in ons nieuw gezondheidsprogramma, zouden we een Biosferisch Congres kunnen oproepen om voor ons lichaam en relatie met de Aarde te zorgen, en een Noösferische Wereld Congregatie om onze geest te repareren en te zien welke nieuwe richtingen onze geest en spirit wenst te ontwikkelen. We zouden een 2012 tijdtafel kunnen ontwikkelen om onze zelfhulp doelen te ontmoeten en wanneer we als een planetair organisme, de nieuwe rekening van gezondheid kunnen verwachten de ene die zegt, “Je bent niet langer een homo sapiens. Je bent geslaagd. Je bent nu een nieuwe homo noösfericus!
® Galactisch Onderzoek Instituut, 2006. Alle rechten voorbehouden.
Geselecteerde Bibliografie: (Merk aub. op dat dit op geen enkele manier een omvattende en fundamentele focus is op sommige recente literatuur over de noösfeer in het Engels. Andere linguïstische/cultuur groepen worden uitgenodigd om publicaties in hun eigen taal toe te voegen.)
Allen, John. "Ethnospherics: Origins of human cultures, their subjugation by the Technosphere, the beginning of an ethnosphere, and steps needed to complete the ethnosphere." Inter-Research 2003. www.int-res.com
Arguelles, Jose. Earth Ascending, An Illustrated Treatise on the Law Governing Whole Systems. Bear & Co., Rochester VT, 3rd edition, 1996
____________. The 260 Postulates of the Dynamics of Time, Showing the Evolution of Time as Consciousness. Galactic Research Institute. www.lawoftime.org, 1996
____________. Time and the Technosphere, The Law of Time in Human Affairs. Bear & Co., Rochester, VT, 2002.
____________ with Stephanie South, Cosmic History Chronicles, Volume I Book of The Throne: Law of Time and the Reformulation of the Human Mind. Law of Time Press- Galactic Research Institute, 2005.
________________________, Cosmic History Chronicles, Volume II, Book of the Avatar: Harmonic History, Cosmic Science and the Descent of the Divine. Law of Time Press-Galactic Research Institute, 2006.
Coats, Callum. Living Energies. Gateway Books, Bath UK. 1996
Communities Directory, A Guide to Cooperative Living. Fellowship for Intentional Community, Rutledge, Missouri, 1995.
"A Complete Guide to the First Planetary Congress of Biospheric Rights." Galactic Research Institute, www.lawoftime.org, 1996
"Design and Action for a New World," World Constitution and Parliament Association, Lakewood, CO, 1982-96.
Gibson, Lydialyle, "The Big One, exploring the catastrophic possibilities of the modern world" University of Chicago Magazine, June 2006, pp. 30-37
Gordina, Lyubov. "Noosphere Spiritual-Ecological Constitution for Mankind - Realization of the Scientific Concept of the Life Cosmogenesis." Noosphere Spiritual-Ecological World Assembly, www.newhumanity.org.ru Hugget, R.J.. "Ecosphere, biosphere, or Gaia? What to Call the global ecosystem." Blackwell Science Ltd. www.blackwell-science.com/geb, (1999)
Kaznacheev, V. P. and A. V. Trofimov, Cosmic Consciousness of Humanity - Problems of New Cosmogony. Elendis-Progress, Yomsk, 1992.
Kuri, Laura. Bienvenidos a casa. Vivencia y pensamiento bioregional. Ayotl, AC. Mexico, D.F.. 2003
Masani, P.R. "The ecology of the noosphere: where the ecological movement falls short." Kybernetes, Vol. 24, no. 9 1995, pp. 13-34 McKillop, Andrew with Sheila Newman, editors. The Final Energy Crisis, Pluto Press, London and Ann Arbor, 2005.
"Planetary Engineering Project, Noosphere II." Galactic Research Institute. www.lawoftime.org, 2005
Oldfield, Jonathan D. and Denis J.B.. Shaw, "V.I. Vernadsky and the noosphere concept: Russian Understandings of society-nature interaction." Geoforum, www.elsevier.com/locate/geoforum, 10 November 2004.
The Roerich Pact and the Banner of Peace. The Roerich Pact and Banner of Peace Committee, New York, 1947
Sagan, Carl, editor. Communication with Extraterrestrial Intelligence. MIT Press, Cambridge, and London 1973.
Samson, P.R. and P. Pitt (Eds.), The Biosphere and Noosphere Reader: Global Environment, Society and Change. Routledge, London. 1999.
Shafer, Ingrid H. "From Noosphere to Theosphere: Cyclotron's, Cyberspace, and Teilhard's Vision of Cosmic Love." Zygon, vol. 37, no. 4 (December, 2002), pp. 825-852
Shiva, Dr. Vandana, et.al., The Enclosure and Recovery of the Commons: Biodiversity, Indigenous Knowledge and Intellectual Property Rights. Research Foundation for Science, Technology and Ecology, New Delhi, 1997.
Snyder, Tango (Ed.) and Institute of Ecotechnics, The Biosphere Catalogue. Synergetic Press, London-Fort Worth, 1985.
Smil, Vaclav, Energies, an Illustrated Guide to the Biosphere and Civilization. Cambridge, MA. MIT Press. 1999.
"Special Report Global Warming," Time, April 3, 2006
Teilhard de Chardin, Pierre. The Future of Man Harper & Row, New York, 1959.
___________________ , The Phenomenon of Man. Harper & Row, New York.1959.
Vernadsky, Vladimir I., The Biosphere. Copernicus, New York, 1997
Vidal, John. "One in three people living in urban slums by 2030." Guardian Weekly, October 9-15, 2003, p.7
The Universal Declaration of Human Rights 1948-1988, Amnesty International, Washington DC., USA, 1988.
Bovenkant
Terugkeren naar de Vorige Pagina