GRAPHISCH

Het spreken over hemelse harmonieën en tijd vectoren betekent bezig zijn met de Wet van Tijd op een manier die niet bekend was onder de grootste yogi’s, meditatie meesters en mystici uit het verleden. Het vastleggen van de geometrieën van tijd – chronotopologie – is de voorloper van een volledig nieuw rijk of dimensie van ervaren, namelijk tijdreizen. Terwijl de subjectieve-objectieve overweging van tijd, de plaats van bewustzijn in het centrum van de perceptuele orde plaatst, met God geplaatst bij de twee uiterste punten op de verticale tijdlijn, plaatst de objectieve-subjectieve beweging van tijd God (Galactisch Ordende Dynamiek) in het centrum van het universum, wat in werkelijkheid een oorzaakloze beweging is die alle fases van de evolutie van tijd als bewustzijn simultaan in zich bevat. In de bewegingsleer van tijd is God het uiteindelijke object, het waarnemende zelf het uiteindelijke subject; daarom is het zelf in de objectieve-subjectieve zienswijze een oneindig lokaliseerbaar punt onder het draaiende wiel van het universum. Bemiddelaar tussen de oneindig lokaliseerbare punten in ruimte – lichaam in tijd- is de 1320 timing frequentie zelf, hier voorgesteld als zijn wiskundige matrix.

Dit lichaam in tijd komt overeen met de stelregel van Vernadsky die zegt dat vanuit tijd gezien, ruimte een oneindig lokaliseerbaar punt is. Dit oneindig lokaliseerbaar punt is het waarnemende zelf dat in werkelijkheid de ruimte opbouwt vanuit de bestanddelen van zijn percepties. Op deze manier is ruimte het theater waarin tijd geprojecteerd wordt en het zelf de waarnemer is. Ruimte is het rijk van potentie, en wordt volledig opgebouwd door het waarnemende zelf in tijd en bevat texturen en lagen die, in de verschillende fases van de evolutie van bewustzijn, zich ontketenen als de talloze wetten in de fenomenale wereld. Het lichaam in tijd, of het vectorpunt potentiaal, ordent zijn zienswijze van driedimensionale ruimte door het samenspel van verschillende tijdvector potentialen. Doorheen de eerste drie fasen van bewustzijn – voorbewust, onbewust en bewust – is het waarnemende zelf niet gewaar van dit proces dat zich spontaan voltrekt en geen gedachten behoeft. Het is de ontdekking van de Wet van Tijd die dit proces bewust maakt door het vaststellen dat tijd de universele frequentie van synchronisatie is, wiskundig kan dit weergegeven worden als 13:20. De drie hogere fasen van bewustzijn waar toegang toe wordt verleend door het gebruik van vector potentialen zijn het continue bewustzijn, het super bewustzijn en het onderbewuste bewustzijn.

Tijd is de vierde dimensie. De 13:20 vierdimensionale timing matrix is het filter van synchronisatie, waardoor en waarin de tijd vector potentialen herkent , ontdekt en gebruikt kunnen worden. Het doel van de Dertien Manen 28 dagen telling in combinatie met de 13:20 timing frequentie matrix is het bewust maken en beschikbaar maken van verschillende tijd vector potentialen door programma’s in tijd te openbaren die genetisch gezien als de activering van de hemelse harmonieën bekend staan. De hemelse harmonieën zijn variërende constructies in tijd die overeen komen met verschillende toepassingen van de formule T(E)=Kunst. Deze toepassingen kunnen gerealiseerd worden door de verschillende hulpmiddelen van de vierdimensionale tijd, hieronder worden verstaan de Dertien Manen kalender, Dreamspell, Telektonon, de 260 Postulaten van de dynamica van tijd.

Het volledige universum, gecoördineerd door de vierdimensionale 13:20 timing frequentie, is een veld van intelligentie dat het Galactische brein wordt genoemd, de melkweg is de minimale holografische reproduceerbare eenheid van de universele gedachte en wordt gecoördineerd en geïnformeerd als een geheel door God. Vanuit het horizontale aspect van ruimte is het galactische brein verdeeld in een driedimensionaal rijk van instinct, en een vierdimensionaal rijk van telepathie. Terwijl de driedimensionale ruimte, het domein van potentie, wordt gekarakteriseerd door instinct, wordt de vierde dimensie, het domein van tijd, gekarakteriseerd door telepathie. Of anders gezegd, instinct is onbewuste telepathie, telepathie is instinct dat bewust is gemaakt. Het verticale aspect van tijd verdeelt het galactische brein in een oorspronkelijk pre- en post-leven, en secundair organisch en hyperorganisch leven. De beweging van evolutie van tijd als bewustzijn beschrijft de universele cyclus. De eerste fasen van instinct leggen de grond voor het pre-organische rijk; de onbewuste fasen van instinct leggen de grond voor het organische rijk. Bewustzijn op zichzelf is een kortstondige kwaliteit, van moment tot moment, dat wordt verkregen door hogere levensvormen, wat in het volledige leven wordt gezien als het kosmische onbewuste.

De grote scheidingslijn tussen het organische en het hyperorganische, het kosmische onbewuste en het kosmisch bewuste, is de ontdekking van de Wet van Tijd. Gelijktijdig met deze ontdekking, komt het kosmische onbewuste tot een hoogtepunt in de vorm van het biosfeer-verterende fenomeen van de 12:60 beschaving. De aanpassing voor het disfunctioneren van het gehele tijd systeem is het bewust vrijkomen van de onjuiste timing frequentie en opgaan in de synchrone orde van vierdimensionale tijd door de pragmatische toepassing van de Wet van Tijd, de Dertien Manen kalender. De ontdekking van de Wet van Tijd een onveranderde evolutionaire noodzaak die naar voren is gebracht door de crisis en chaos van de 12:60 timing fout zelf. Als dit zo is, kan de volgende vraag gesteld worden, “Waarom moest het zo gebeuren? Waarom zijn we ontwikkeld met zo’n scheve tijd gevoeligheid in een zelfvernietigende staat van zijn? Was de geschiedenis nodig?” Om in een antwoord te voorzien moet de theologie van tijd in beeld komen.